Παρατήρηση και αντίληψη - η διαδικασία

Σε γενικές γραμμές, οι αισθήσεις “λαμβάνουν” και ο νους “αντιλαμβάνεται” αυτό που μας περιβάλλει (Szewczyk, 2002). Έτσι, η αντίληψη αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι μπορούν να γνωρίζουν το περιβάλλον τους (Carello, Turvey, 2002). Υπάρχουν διάφορες μορφές αντίληψης που σχετίζονται άμεσα με τις αισθήσεις που αντιλαμβάνονται ερεθίσματα (π.χ. οπτική αντίληψη, ακουστική αντίληψη κλπ.), Αλλά μπορεί επίσης να ισχύουν για φαινόμενα, όταν οι αισθήσεις πρέπει να ανακατασκευάζονται από τον εγκέφαλο (π.χ. η αίσθηση του χρόνου). Στην πρώτη περίπτωση, την άμεση υποδοχή, όπου ο εγκέφαλος θα ερμηνεύσει το μονοσήμαντο και άμεσα μεταβιβαζόμενο σήμα που έλαβε μία από τις αισθήσεις (π.χ. οπτική αντίληψη είναι η ικανότητα του εγκεφάλου να ερμηνεύσει αυτό που βλέπουν τα μάτια μας, Cognitive skills – Visual Perception, 2015). Στη δεύτερη περίπτωση, θα χρειαστεί να ανακατασκευάσουμε τις πληροφορίες που λαμβάνουμε από τα αισθήματα και να κάνουμε μια υποκειμενική ερμηνεία. Για παράδειγμα, η αντίληψη της διάρκειας αναφέρεται στην ικανότητα να αντιλαμβάνονται τα διαδοχικά γεγονότα ως αισθητικά περισσότερο ή λιγότερο ταυτόχρονα (Fraisse, 1984). Με τον τρόπο αυτό, η αντίληψη του χρόνου θα χωριστεί σε δύο στάδια: στην πρώτη, η σύλληψη θα αλλάξει, και στη δεύτερη, αυτή η αλλαγή θα ερμηνευθεί υποκειμενικά, ως η μετάβασή της.

Κατηγορίες: